ગોકુળ તે ગામની ગોવાલણી…. .
દૂહો :
નટખટ નઠોર, ચંચલચકોર, રસમસ્તીખોર,
નંદનો કિશોર, જૂઓ કેવી લીલા રમતો… .
સૂણી બંસીતાન, ભૂલી સાનભાન, ગોપી થઇ ગુલતાન,
ત્યાં કુંવરકાન (બની જઇ અજાણ) કેવાં કામણ કરી કનડતો….
રાસ :
ગોકુળ તે ગામની ગોવાલણી…. .
મીઠાં મહિ વેચવાને જાય, માથે મટકી મૂકી….
સામે મળ્યો છે નંદલાલજી એ તો માગે મહિડાનાં દાણ,
ઉભો મારગ રોકી… ગોકુળ તે
કૃષ્ણ :
ગોરી ઉભી છે કેમ ત્યાં અટકી?
અહીં આવી ઉતાર તારી મટકી
દેતી જાને તું દાણ નહીં તો ફોડું આ માણ
હું છું કોણ જરા જાણ, મારું નામ કુંવર કહાન…. ગોકુળ તે
ગોપી :
ઓ રે જશોદાના લાલ ! ઓ રે વ્રજના ગોપાલ !
લાગું હું પાય… મારો પાયલ ન ઝાલ…
મોડું થશે તો મહિ રહી જશે પછી ક્યાંથી લાવીશ હું દામ?
ગાય મારી રહેશે ભૂખી…. ગોકુળ તે
કૃષ્ણ :
શાને જૂઠાં બહાનાં બનાવતી?
ગોરી ગોરસ પાયા વિના ક્યાં જતી?
જોને અવનિ આકાશ કરે ઋતુઓ વિલાસ, જરા આવને તું પાસ
આપણ રમીએ અહીં રાસ ગોકુળ તે
ગોપી :
જારે જારે રંગીલા, છેલછલીયા છબીલા,
હટી જાને હઠીલા, મારે રમવી ન લીલા
ટોળે મળીને સહું ગોપીઓ કરે જશોદા માને ફરીયાદ
કહાનને રાખો રોકી…. ગોકુળ તે
ગોપીવૃન્દ:
વારો, વારો ને તમ લાલ
જરાં ઓછાં કરો વ્હાલ
એની નટખટ છે ચાલ
જૂઓ કેવાં કીધા હાલ ! ગોકુળ તે
જશોદા:
શીદને દેતાં આવું આળ? નથી નટવર નખરાળ
રાખી પૂર્રી મેં સંભાળ બાંધી રાખ્યો મારો બાળ…
બંસીધરનાં જોઇ બંધનો, ઘેલી ગોપીઓ ગઇ શરમાઇ,
શિર રહ્યાં સહુંના ઝૂકી…. ગોકુળ તે
ગીત અને સંગીત : રવિ ઉપાધ્યાય1960 અને 70ના દાયકામાં અનેક સાંસ્કૃતિક સંસ્થાઓ અને શાળાઓ દ્વારા રાસ તરીકે સ્ટેજ પર આ કૃતિ ભજવાઇ હતી.
1/1/2008 થી આ બ્લોગ નવાં રૂપે અને નવા સરનામે.....
1st january 2008 થી આ બ્લોગ નવાં રૂપે અને નવા સરનામે.....
"ઉરની ઉર્મિઓ" ....રવિ ઉપાધ્યાય - 'રવિ' રચિત મબલખ ગુજરાતી સાહિત્ય સર્જનનાં થોડાં અંશો દર્શાવતો આ બ્લોગ હવેથી update નહીં થાય. આ બ્લોગની સર્વ પોસ્ટ આપને http://www.raviupadhyaya.wordpress.com/ ના સરનામાંવાળા " રવિ ઉપાધ્યાય - સર્જકતાનો ખજાનો" નામે નવાં રૂપે તૈયાર થયેલ બ્લોગ પરથી જોઇ શકાશે. wordpress પર editing, publishing અને display કરવા માટેનાં features વધારે સારાં હોવાને કારણે આ ફેરફાર કરાયો છે. આશા છે આપનો સાથ ચાલુ રહેશે અને આપનાં સૂચનો આવકાર્ય છે.
આ બ્લોગ વિશે
E Mail : drupadhyayajr@yahoo.com
**************************************************************************
26 August 2007
ગોકુળ તે ગામની ગોવાલણી…. .
દૂર થતી તું છોને નયનથી
દૂર થતી તું છોને નયનથી
તોયે હૃદયની પાસ છે.
આસુંભીનું આજ અંતર મારું
તોયે તેમાં તારો વાસ છે. દૂર....
તું તારલીનો ઉજાસ છે.
કરૂણતાના સૂર તું છેડે,
તોયે તું સુરીલું સાજ છે. દૂર...
સ્નેહભરી તું સુવાસ છે.
વિરહ દુ:ખનાં દરિયા પીધાં
તોયે તું મિલન પ્યાસ છે. દૂર...
25 August 2007
વૈશાખી રાત....
એક સાલ....! વ્યથાથી ભરેલા એ દિવસો શેં પૂરા થાય?. પ્રેમીની યાદમાં ઝૂરતાં પ્રિયતમાનાં હૈયાને એક સાલ, એક ભવ કરતાંયે લાંબી લાગે . હોળી અને ધૂળેટીનાં ઉત્સવો પછી આવે છે ગ્રીષ્મની ઉન્હી ઉકળાટભરી પ્રલંબ રાત્રિઓ. પ્રીતમની યાદમાં ચકડોળે ચઢેલાં ચિત્તને ચેન નથી. નયને નિંદ નથી. શૈયામાંથી ઝબકીને જાગી જતી પ્રિયતમા આ વૈશાખી રાતની ધીખતી અગનથી પ્રજળી રહે છે અને તે સમયે થતી પીડા આ ગીતમાં ગવાઇ છે..........
વૈશખી રાતની રે અગન, વસમી ઉની ઉની અગન...
મૂરઝાતી મન-ઉપવનની કળીઓ, રેલેના ખુશબુ..
પીડાતી પ્રકૃતિ ગાતી રે.. , ઉના નીસાસીએ કવન... વૈશાખી....
એક તો પિયુની વિરહ પીડા, ‘ને બીજી પ્રસ્વેદ..
સાથી વિના સૂનું જીવન, સૂનાં સૂનાં ભાસે ભવન.. વૈશાખી...
23 August 2007
થોભી જા ... ઘનઘોર ગગનની વાદળી
પરંતુ........ ! પ્રિયતમાના મન-ગગનમાં તો ઘોર અંધારું જ છવાયેલું રહે છે. વ્હાલાની વિરહ વેદનાની વાદળી વિખરાતી નથી. ત્યારે એ આકાશની વાદળીને થોભવાં વિનવતાં આ ગીત ગાઇ રહે છે.........
થોભી જા... થોભી જા....
થોભી જા.... થોભી જા પલવાર....
તને વિનવું વારંવાર રે ..... (2)
ઘનઘોર ગગનની વાદળી
થોભી જા પલવાર........ થોભી જા...
નાચ કરે તું નભને આરે,
વાગે વીજ ઝંકાર... (2)
નાગણ થઇ ડંખે શ્રાવણનાં
મેઘ અને મલ્હાર .... (2) થોભી જા...
સાજનને તું આટલું કહેજે
હૈયે તારી જપમાળ ...... (2)
આંખડી રોતી વાટડી જોતી
સૂનાં સૂનાં શણગાર..... (2) થોભી જા....
ગીત અને સંગીત : રવિ ઉપાધ્યાય, ગાયિકા : રાજુલ મહેતા, નૃત્યનાટિકા : ભવ ભવનાં ભેરૂ (1965)
05 August 2007
જુદો રહું છું જગતથી
જુદો રહું છું જગતથી હું છતાં જૂદાઇ ના લાગે !
બુરૂં કરનારના હૈયા ઢૂંઢૂ, બુરાઇ ના ભાસે !
બને સંજોગનો જે ભોગ, તેમાં દોષ કોનો છે ?
જીવનયુધ્ધે લડે તોયે, રણશિંગુ ના વાગે !
ખીલે લાખો ફૂલો નિત્યે, જૂદાં કિસ્મત, જૂદાં અરમાં
કોઇ સોહે પ્રભુ શીરે, કોઇ કરમાઇ જતાં લાગે !
મથું, લઇ મોત મૂઠ્ઠીમાં, મહાસાગરમાં મરજીવા
મળે મોતની સાટે મોત તો અધીરાઇ ના જાગે !
બની ભવસાગરે સદગુણભર્યુ હેતું તણો સેતુ,
'રવિ' ઝૂલાવતો જગને, છતાં પંકાઇ ના રાચે
* કવિ: 'રવિ' ઉપાધ્યાય
પથ્થરને પરમેશ મેં માન્યા
પથ્થરને પરમેશ મેં માન્યા
ધરી હ્રદયની અભિલાષા...
અંતરની એક આરત સૂઝે
પ્રગટે જ્યોતિ દશે દિશા...
સુધબુધ ખોઇ પ્રભુ ધ્યાનમાં
મગ્ન મનોરથ-મહાલયમાં
અણુ અણુ પરમાણું વીંધ્યું
સુખ સીંચ્યું ન સુરાલયમાં
મૃત્યુ શોધ્યું, જીવન જડ્યું
ઉત્ક્રાંતિની નવલ-ઉષામાં,
અનંત યાત્રાના અભિગમમાં
ભવની ભાવટ-ફેર તૃષામાં
24 June 2007
19 June 2007
ગુરુવંદના
પ્રગટે આજે પ્રભાત મંગલ, પ્રગટે આજે જ્યોત અનંત
ગાઢ તિમિર ઘનઘટા હટે ને, ઝળકી ઉઠે દિગ દિગંત
મલય સમીરણ તણી સુગંધો, દિશ દિશામાંથી ભરીએ
પરમ પૂજ્ય ગુરુવરના ચરણે વંદન પુષ્પો ધરીએ.....
અડગ હિમાલય સમા અડીખમ, શુભ્ર શ્વેત વસ્ત્રોધારી
પુણ્યશ્લોક, પુરુષોત્તમ્ પૂર્ણ, દર્શન તવ પાવનકારી
સૌમ્ય, પુનિત સ્મિતની સરવાણી, નિત વહેતીને વરીએ
પરમ પૂજ્ય ગુરુવરના ચરણે વંદન પુષ્પો ધરીએ.....
અમ જીવન ચણતરને પાયે, શિક્ષણનાં બી બોયાં
સંસ્કારોના જલસિંચનથી, નિશદિન તમે ઉછેર્યા
ફૂલ્યાં, ફાલ્યાં, મ્હોર્યા વૃક્ષો, ફળ તેનાં અંહી ધરીએ
પરમ પૂજ્ય ગુરુવરના ચરણે વંદન પુષ્પો ધરીએ.....
અંતરપટ પર સદા અંકિત્, તવ વત્સલમૂર્તિ વસતી
હરદમ જીવન સંઘર્ષોમાં, આશિષ અમૃત રેલવતી
અમ ભાગ્યોનાં અભ્યુદયનાં નિર્માતાને નમીએ
પરમ પૂજ્ય ગુરુવરના ચરણે વંદન પુષ્પો ધરીએ.....
ધૈર્ય, સ્થૈર્ય, શીલ, સંયમ શીખથી દીક્ષિત અમને કીધાં
શિસ્ત, પ્રીત, કલ્યાણ કાર્યનાં ઉપદેશો સહું દીધાં
પ્રસ્થાનોના પાવનકારી, પુણ્ય પ્રણેતાને નમીએ
પરમ પૂજ્ય ગુરુવરના ચરણે વંદન પુષ્પો ધરીએ.....
સાબરનાં ખોળેથી આવ્યાં સાગરને આરે જ્યારે
માની હૂંફો, પિતૃછાયાં મમતા તમે દીધાં ત્યારે
ભલી લાગણી ધરી સદા તો બ્રહ્મબાળ થઇ ફરીએ
પરમ પૂજ્ય ગુરુવરના ચરણે વંદન પુષ્પો ધરીએ.....
હે પરમાત્મા! અમ વિધાતાને દીર્ઘાયું વર દેજો
વાનપ્રસ્થમાં સ્વસ્થ જીવન ને સહકુટુંબ સુખી રહેજો
'ગુરુ સાક્ષાત પરં બ્રહ્મ'એ પ્રભુ પ્રાર્થના કરીએ
પરમ પૂજ્ય ગુરુવરના ચરણે વંદન પુષ્પો ધરીએ.....
08 June 2007
હૈયાને નથી ....
પગને નથી પાયલના નર્તનનો ભરોસો
પાંપણ બીડાઇ જાય, ના નયનનો ભરોસો
વર્ષા, ન તાપ વીજ કે પવનનો ભરોસો...
ખંડન થઇ રહ્યું છે, ના સર્જનનો ભરોસો..
ના યાદવોના સર્વ નિકંદનનો ભરોસો...
એને રહ્યો ના મૃત્યુ કે જીવનનો ભરોસો...
માનવને ના માનવનો કે ભગવાનનો ભરોસો...
07 June 2007
પ્રીત મળી ગઇ....
મને તારી
પ્રીત મળી ગઇ....
અંતરને મારે દ્વારે તું જ્યારે
સ્મિત કરી ગઇ.... મને તારી
એક પલકમાં દઇને ઝલક તું
અલક મલક ઝબકાવી ગઇ....
સપનોની સરગમ સરવાણીની-
સૂર હલક છલકાવી ગઇ...
જીવનવેલી પ્રીતિ-પરાગે
રસ-સુરભિત થઇ ગઇ.... મને તારી
દિલડાને દર્પણ મઢાઇ અવિચળ
રૂપનાં અમીજળ પાઇ ગઇ...
ઇન્દ્રધનુ અરમાનોનું થઇને
જીવન-ગગન પર છાઇ ગઇ...
મનની મોંઘી મનમાની તું
મનવાંછિત મળી ગઇ .... મને તારી
ગીત - સંગીત : રવિ ઉપાધ્યાય
06 June 2007
પ્રીત્યું તારી ના કળાય
પ્રીત્યું તારી ના કળાય
વળી પળમાં થૈ સિન્ધુ લહેરાય
પેલા હૈયાને બંધ મુશ્કેલ
હૈયાની ધડકનમાં કોયલનો સૂર ભર્યે
સાગરગર્જન સંભળાય
અલ્યા વાલમા..... પ્રીત્યું તારી
મૂકું, હૈયાના નભમાં વિહરવા
આયખાને રોમરોમ પ્રગટે ત્યાં રાતદિન
તેજ ને તિમિર માંડે તરવા
ઉમટે અજંપ કંપ કાયાને કાંગરે
હૈયે ધોરીનસ ચંપાય
અલ્યા વાલમા..... પ્રીત્યું તારી
વસમી છે વ્હાલપની વાટ
જીરવી લેવાય ઘાવ સો સો તલવારના
દોહ્યલો તે દિલનો ઉચાટ
પળમાં પીવાય અમીઆસવ અખૂટ
પ્યાલી, મીરાનું વિષ ના પીવાય
અલ્યા વાલમા.... પ્રીત્યું તારી
કહે એવું તે તારામાં શું છે!
| Kahe evoo te taram... |
કહે એવું તે
તારામાં શું છે! મારામાં શું છે!
હું જોઉં જ્યાં - તું હોય જ ત્યાં
કહે - એ શું છે ?
તને નીરખી આ ચાંદો જો ને આજે પણ શરમાય
તને નીરખી એ તારલીયાની આંખો પણ મિંચાય
ધીમો સાગર તું જોને આજ ફરી ઘુઘવતો થાય
કહે ...એ શું છે?..કોનામાં શું છે?... મારામાં શું છે?
તારાં સ્મિતોથી ફુલડાં જો ને આજે ક્યાં વેરાય
સારી આલમ સુવાસોથી આ આજે શું ઉભરાય
તારા નયનોમાં મારું આજ અને દર્પણ દેખાય
કહે ...એ શું છે?..કોનામાં શું છે?... તારામાં શું છે?
કહે ...એ શું છે?..કોનામાં શું છે?... તારામાં શું છે?
શબ્દરચના : રવિ ઉપાધ્યાય, સંગીત : નવીન શાહ, ગાયિકા : રેખા ત્રિવેદી, ‘ શનમ શોખીન’ ઓડીયો કેસેટમાં ધ્વનીમુદ્રિત
++++++++++
|
05 June 2007
તું જાગ્યો ત્યાથી થયું સવાર...
તું જાગ્યો ત્યાંથી થયું સવાર...
તું જાગ્યો ત્યાંથી થયું સવાર...
તારે તેજપ્રભાત ઉગ્યું, છો જગને છે અંધાર....તું જાગ્યો
ઇંકારેલા સત્ય તણો એકરાર કરી લે આજે.
આતમને તું ઓળખી લે ને ખોલી અંતર દ્વાર...તું જાગ્યો
મૃત્યુ પહેલાં ભાથું ભરવાં લેવું ઇશ્વર- નામ,
ચેતી લે તું અગમચેત થૈ અગમનિગમ અણસાર.... તું જાગ્યો
પંચતત્વના પરપોટા પર માયાના પડછાયાં,
સચરાચરના ભેદભરમથી ભાવટ પર પથરાયાં
આશ પાશ તું તોડ, પોકારે મુક્તિની પગથાર... તું જાગ્યો
શબ્દરચના, સંગીત: રવિ ઉપાધ્યાય, : ગાયક : પ્રકાશ ઉપાધ્યાય
01 June 2007
કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
| Krishna etle.wav |

તમે પ્રેમ કેરા પૂર્ણ અવતાર રે .... કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
તમે કર્મમાં કરાવ્યો અધિકાર રે....... કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
જૂદાં છતાં જોગવ્યો વહેવાર રે....... કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
તમે જળ પર કમળ આકાર રે...... કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
ગાયો ચારી ગામ ગોંદરે .... વળી પૂજા કરી પરિવાર રે
નંદજીની ધેનુ ચારવા રે, બની બેઠાં આપ ગોપાળ રે.. કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
મથુરામાં મારી કંસને કીધો ઉગ્રસેનને ભૂપ
માતપિતાના બંધન છોડાવીયાં રે તમે જેલખાનું કર્યું તીરથરુપ રે... કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
ગુરુને ત્યાં ભણવાં ગયાં ને સેવ્યા ગુરુના ચરણ
લાકડાનાં ભારાં લેવા જઇને તમે શીખવાડ્યો ‘ગુરુસેવા ધર્મ’ રે.... કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
ગરીબ સુદામા મિત્રને રે કર્યો પોતાના કરતા સવાઇ
અજાચક વ્રત એનું જાળવ્યું રે તમે બાંધી બતાવી મિત્રાઇ રે .... કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
પાંડવ કોરવના યુધ્ધમાં તમે હાંક્યો અર્જુન રથ રે
હાથમાં હથિયાર લીધાં વિનાં રે તમે જીતાડ્યો મહાજંગ રે..... કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
યુધિષ્ઠિરે યજ્ઞ આદર્યો ને જમાડ્યાં આઠે વર્ણ
એઠાં પતરાળાં ઉપાડીને રે તમે શીખવ્યો સાચો સેવા ધર્મ રે..... કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
ગીતા ગાયનાં જ્ઞાન દોહીને તમે પીધાં પાયાં અમૃત
વનીવેણું વગાડી મન રીઝવ્યાં રે તમે વંદનીય છો ભગવાન રે.... કૃષ્ણપ્રભુ કર્મયોગી
31 May 2007
ભણેલાઓ ભૂલે ને.....
ત્યાં લેવો પડે કોઇ ગેબી સહારો.
પરિચિત પરાયાં બને ત્યારે લાગે,
કેવો હતો એ ગેબી સહારો....
ખબર કેવું કોમળ ને કેવું સખત છે.
એ ખાશે ઉઝરડા ભલે કંટકોના ,
પરંતુ ચહેશે ગુલાબી સહારો...
ત્યાં શોધ્યો તમારા પ્રણયનો મેં પાલવ.
કિનારીથી ઢાંકો જો લજ્જા અમારી
તો માનીશ, મળ્યો કિનખાબી સહારો...
ગમે ત્યાં, છતાં ના મને એની પરવા
ઘડીભર તમે આંગળી ઝાલી દોરો
તો માનીશ, મળ્યો છે નવાબી સહારો....
કે લખતાં ખૂટી શ્યાહી તારી કલમથી.
રહ્યો’તો ‘રવિ’ ઝંખતો મૃત્યુ સુધી,
જીવનભર ન પામ્યો એ ખ્વાબી સહારો....
શબ્દરચના : રવિ ઉપાધ્યાય, સંગીત : પ્રકાશ ઉપાધ્યાય
28 May 2007
સંબંધતો પ્રેમનો થવા ...

સંબંધ તો પ્રેમનો થવા સંજોગ જોઇએ,
સાચું પૂછો તો ભાગ્યમાં કોઇ યોગ જોઇએ!
એમ સમજાશે નહીં કિંમત શી મિલનની,
રામ-સીતાના જેવો વિરહ ને વિયોગ જોઇએ!
કષ્ટ વિના સાધના ફળતી નથી કદી,
શીલાની અહલ્યા થવાં કોઇ સંયોગ જોઇએ!
કર્મનાં કાજળ ન ગંગાજળથી ધોવાતાં,
જીવનમાં સત્યનાં સદા પ્રયોગ જોઇએ!
પામવાં મૃત્યુ 'રવિ' આખરમાં કુદરતી,
જેની દવા મળે નહીં એ રોગ જોઇએ!
શબ્દરચના : રવિ ઉપાધ્યાય, સંગીત અને ગાયક : પ્રકાશ ઉપાધ્યાય
નભથી ઝરમર મેહ ઝરે

તવ આંખડીથી ઝરે નેહ અખિલ
એકથી ભીંજાય દેહ મારો... ને
બીજે ભીંજાતું ... દિલ...!
શીતળ વાયુ સાજે બાજે રીમઝીમ રાગની ધૂન
વ્હાલ-વીણા તવ રણકે ઝણકે માદક ને મંજૂલ!
મેહનાં ઉડે વાદળ-ગુલાલ, નેહનાં પ્રીત અબીલ
એકથી ભીંજાય દેહ મારો ને બીજે ભીંજાતું ... દિલ...!
ગોરાં ગોરાં ફોરાં વાગે, અંગ કરે થથરાટ
નેહ-નજરનાં શરથી જાગે તનમનમાં તલસાટ
મેહ બને છે મત્તમદીરા, નેહ નશીલી મ્હેફીલ
એકથી ભીંજાય દેહ મારો ને બીજે ભીંજાતું ... દિલ...!
મેહની પીડા શીતળ લાગે પળભરમાં વિસરાય
નેહ અગનનો છૂપો જખમ અંતલગી ના રૂઝાય
મેહ આભૂષણ વીજલ અંબર, નેહનું ભૂષણ શીલ
એકથી ભીંજાય દેહ મારો ને બીજે ભીંજાતું ... દિલ...!
ગીત તથા સંગીત : રવિ ઉપાધ્યાય
નિષ્કામ દિલે કર કામ સદા

ભૂલી તારા સદગુણ ને અવગુણ યાદ જગતને કરવા દે...
તું માનવ થૈ ને માનવતાનો મંત્ર સહુને દેતો જા,
તારા વાજીંતરના સૂરનો રસસ્વાદ જગતને કરવા દે..
મનના મ્હાસાગરનાં મોતીની માળા તું સહુને દેજે,
એના બદલામાં પથ્થરનો વરસાદ જગતને કરવા દે..
જગની ઉન્નત ઇમારતનો મૂંગો પથ્થર એકાદ થજે,
અન્યાય મળે તું ને તોયે ફરીયાદ જગતને કરવા દે..
જનતા જ્યારે નિર્જનતામાં ઝંખે વાણીની સરવાણી,
તારા ઉરના સંવાદ ‘રવિ’ અનુવાદ જગતને કરવા દે..
શબ્દરચના : રવિ ઉપાધ્યાય, સંગીત અને ગાયક : પ્રકાશ ઉપાધ્યાય
હે... પરમ પુનિત મા પાવન

હે... પરમ પુનિત મા પાવન..... !
હે... પરમ પુનિત મા પાવન..... !
જનમ જનમથી યાચું, ટાળો
મિથ્યા આવન જાવન.......
જલ-જલ થલ-થલ જડ ચેતન તવ, સુરભિત સ્પર્શે થતા મુદિત અવ
કણ-કણ રણ રેણુ વન ઉપવન, અવિરત ઉદિત શુચિ સ્પંદિત રવ
મુક્તિ તૃષા ના છીપે અવરથી, રેલો સ્મિતના શ્રાવણ..... હે.. પરમ
સાત્વિક દીપ, અલૌકિક દિપ્તિ, હરે તિમિરનાં ઘન વાદળ દલ
અમર્ત્ય-અમૃત દિયો ભૃત્યને, ભુવનેશ્વરી મનભાવન.... હે.. પરમ
શોષિત, શ્રમિત, પ્રફુલ્લિત, વિકસીત, તવ ચેતનઅર્ચિત સુરક્ષિત
મદ-મત્સર મહિષાસુર મર્દો, રોળો રૌદ્રના રાવણ..... હે .. પરમ
26 May 2007
મારાં પિયરને પાદરીયે...

મારાં પિયરને પાદરીયે રે......ફૂલ્યો ફાલ્યો પીંપળો...
કૈં વર્ષોથી એ તો ઉભો રે...ફૂલ્યો ફાલ્યો પીંપળો...
ગામના તમામ પાપ પુણ્ય તણાં કામ એના દરિયાવ દિલમાં સંઘરતો
જીરણ થઇ કાયા તોયે મમતાળુ માયાથી છાયા શીતળ સહુને ધરતો...
એતો જીવતો ને જાગતો જોતો રે..પલ્ટાતા યુગનાંપરિબળો..મારાં પિયરને
કોડભરી કન્યા ચોખા ચંદન ચડાવતી, વંદન કરીને એની આરતી ઉતારતી
મનનો માન્યો મેળવવા માનતાઓ માનતી, ભાવના ભક્તિથી નિર્મળ જળ રે ચડાવતી.
એ તો મુંગા આશિષ દઇ મલપતો રે... ઉઘાડી અંતરનો આગળો..... મારાં પિયરને
ડોલંતી ડાળ પર થઇને અસવાર નિત છેડે ગોવાળબાળ બંસરીના સૂર
સહિયરને સાથ રૂડી અજવાળી રાત રાસ રમતી ગોરી ચકોરી ચતુર
રાસ જોતાં જુવાન એના ચોકમાં રે, કોઇ ગોરોને કોઇ શ્યામળો..... મારાં પિયરને
ગોળ ગોળ આંટી વીંટી કાચા રે સુતરની, કોઇ નારી આંટીઘૂંટી ઉકેલે અંતરની
દેતાં રે જનોઇયું કરવા જાતર જીવતરની, થાતી રે ઉજાણી લ્હાણી નવતર અવસરની
તેજ તપનાં વેરીને ઓપતો રે... વૈરાગી યોગી શો ઉજળો...... મારાં પિયરને
ગીત - સંગીત : રવિ ઉપાધ્યાય,
" ભવ ભવનાં ભેરૂ" નૃત્યનાટિકા (1965)માં તથા કોટ હિન્દુ સ્ત્રી મંડળ, પ્રેરણા મંડંળ જેવી અનેક સાંસ્કૃતિક મંડ્ળો અને શાળાઓ-કોલેજોની ગરબા સ્પર્ધાઓમાં સ્ટેજ પર 1960નાં દાયકામાં ભજવાયેલ.
ગીત છું હું પ્રીતનું.....

બેઉં મળતાં જીન્દગાની, આપણી સુમધુર છે.... !
ગાલ લાલી લાખ-ગુલ,સૌન્દર્યનો સંપર્ક છે.
બેઉં મળતાં જીન્દગાની, આપણી સુમધુર છે.... !
ઉરને આંગણ મન-મયૂરો નાચતા થનગન કરી
બેઉં મળતાં જીન્દગાની, આપણી સુમધુર છે.... !
24 May 2007
શમાને પ્રીતિ સૂરજ સંગ

પિયુ મિલનની ઉત્ક્ટતામાં ઓગાળે નિજ અંગ...... શમાને
સૂરજ પ્રકાશે શમા વિરમતાં
બન્નેની પ્રીતિ ઘૂંટાઇ કુરબાનીને રંગ....... શમાને
પાસ છતાંયે દૂર નિરંતર
વિભાવરી થઇ, વિધિએ કેવો સર્જ્યો વિયોગ - વ્યંગ..... શમાને
વાડ વિના ના ચડતો વેલો
| vaad vina na chdto... |

વાડ વિના ના ચડતો વેલો
હોય કૂવામાં પાણી ત્યારે જાય હવાડે રેલો....
પર્વતના શિખરનો પથ્થર શોભે છે ધરતીથી,
મધદરિયાનું મોજું પામે કિનારો ભરતીથી
સાહસને સહકાર મળેતો સફળ થાય હારેલો...વાડ વિના
ક્યાંથી તપતો હોત સૂરજ, જો દિશા ન હોત ઉગમણી
ક્યાંથી સીંચત શશીસુધા, જો હોત ન રજની રમણી
મોતી પણ લાખોનું થયું, મરજીવો જ્યારે મથેલો...વાડ વિના
પા પગલી શીખવે મા ત્યારે બાળક ભરતો કૂદકો
નાનીશી ચીનગારી હોય તો, થાતો મોટો ભડકો
સાચો ગુરુ મળે તો, ભવ-જળ પાર ઉતરતો ચેલો...વાડ વિના
શબ્દરચના : રવિ ઉપાધ્યાય, સંગીત અને ગાયક : પ્રકાશ ઉપાધ્યાય
21 May 2007
હો સફ્ળતામાં સબૂરી

થાય કે ના થાય સારું, ભાવના બૂરી ન હો...!
જીન્દગીના લાખ ઝંઝાવાતના આઘાત શા !
હિંમતે મરદા થવામાં લેશ, મજબૂરી ન હો.. !
હરકાર્યમાં એવી લગન હો, જે ટકે આખર સુધી
અંત પહેલાં શ્રાંત ને, આરંભમાંજ શૂરી ન હો.. !
જન્મથી મૃત્યુ લગી લાંબી સફર એ જીન્દગી !
ખ્યાલો મહીં ખોવાય એ હકીકતની મગરૂરી ન હો.. !
રંગ બદલે માનવી કૈં કૈં જમાના સંગમાં !
નિર્લેપ હો જળકમળવત, કો’ અસર આસૂરી ન હો... !
હર પતનમાં હો ઉન્નતિ, પ્રસ્થાન પીછેહઠ મહીં
સોપાન સતનું એક બસ, મંજીલ ભલે પૂરી ન હો... !
સત્કર્મનાં બી વાવજે, છો ને મળે ફળ અન્યને
પ્રારબ્ધથી કો’ નહીં લૂંટે, પ્રભુની જો મંજૂરી ન હો... !
સ્નેહી મટીને સ્વજન, દુ:શ્મન થાય તો યે શું ‘રવિ’ !
હર વૃક્ષમાં ચંદન નથી, હર મૃગમાં કસ્તૂરી ન હો ... !
20 May 2007
જીવનનો રાહ
| Jeevan no raah tu.... |
પ્રસ્તાવના માટે ક્લિક કરો,
પ્રવક્તા : ડો જગદીપ ઉપાધ્યાય
| Get this widget | જીવનનો રાહ ....
|
17 May 2007
રૂમઝૂમ પગલે ચાલ્યાં મા

રૂમઝૂમ પગલે ચાલ્યાં મા જગજનની જગદંબા.... (2)
અંગે અંગે નવલ ઊમંગે સ્વાંગ સજી રૂપરંગે રંગે
બિરદાળી મા બહુચર સંગે, આવે ગરબે રમવા
મા...... જગજનની જગદંબા ..... રૂમઝૂમ
મુખડું મલકે હૈયું હરખે, ઉરમાં અનુપમ આનંદ ઊમટે
ગીત-સુધાની છોળો ઊછળે અવનિ પાવન કરવા
મા....... જગજનની જગદંબા ..... રૂમઝૂમ
ગગનનો ગરબો શિર પર શોભે, ચંદ્ર સૂરજ બે દિવડા ઓપે,
તારકપાવક ઝગમગ જ્યોતે, યુગાંધારાં હરવા....
મા....... જગજનની જગદંબા ..... રૂમઝૂમ
પગલે પગલે કુમકુમ ઢોળે નવજીવનનાં ફૂલડાં ફોરે
કુંજનિકુંજે ગીતડાં ગુંજે, આશિષ-અમી પાથરવા
મા....... જગજનની જગદંબા ..... રૂમઝૂમ
સૂરોનાં સહું સંકટ ટાળ્યાં, પાપીઓને પળમાં માર્યાં
વિજયતણા જયનાદ ગજાવ્યાં, ખંડ ખંડ જય કરવા.....
મા....... જગજનની જગદંબા ..... રૂમઝૂમ
ભવભવનાં મા બંધન તોડી, તવ ચરણે દે પ્રીતિ જોડી,
વિનવે બાળ 'રવિ' કર જોડી, તારે ખોળે રમવા....
મા....... જગજનની જગદંબા ..... રૂમઝૂમ
કવિ : રવિ ઉપાધ્યાય, સંગીત : રવિ ઉપાધ્યાય, ગાયક :
1953માં Indian National Theatre (INT) દ્વારા આયોજીત ગરબા-ગરબીની રાજ્યસ્તરીય સ્પર્ધામાં શ્રી સત્યાવીસ સાબરકાંઠા નવદુર્ગા મંડળે રજૂ કરેલ આ અમરક્રુતિને શબ્દલાલિત્ય માટે પ્રથમ પારિતોષિક પ્રાપ્ત થયેલું. અનેક નવરાત્રિ મંડ્ળો અને માંડ્વીઓ અને મુંબઇની લોકલ ટ્રેનોનાં ભજન ગવાતાં ડ્બ્બાઓમાં આ ગરબી આજે પણ હોંશે હોંશે અને ભક્તિવિભોર થઇ ગવાય છે.
16 May 2007
મારી કાચી કાયા કેરા કુંભે

શબ્દરચના: રવિ ઉપાધ્યાય, ગાયિકા : હંસા દવે, સંગીતકાર: દક્ષેશ ધ્રુવ, સ્વ. નંદલાલ ભૂતા ટ્ર્સ્ટ દ્વારા બાહર પાડેલ 'ગરબાવલી' અને 'ચંડીપાઠ'ની કેસેટમાં સમાવિષ્ટ. નવરાત્રિ નિર્ઝણી અને ઉરના સૂર પુસ્તકમાં પ્રકાશિત
15 May 2007
કિસ્મતનો કરવૈયો
| Kismat no karvayo.... |
દૂહો : સરજનહાર વિના નહીં ખાલી એકે ઠામ...
દિવ્યદ્રષ્ટિથી દેખતો એ તારાં સઘળાં કામ....
મેલ રે મૂરખ મન મિથ્યા વિચાર,
કિસ્મતનો કરવૈયો બેઠો રે કિરતાર!
માથે બેઠો રે કિરતાર.....
હૈયામાં હોય તારે શ્રધ્ધા ને સાચ,
આવે આપત્તિ તોયે આવે ના આંચ
વરસે વિપત્તિનાં વાદળ હજાર....
કિસ્મતાનો કરવૈયો બેઠો રે કિરતાર!
માથે બેઠો રે કિરતાર.....
તારાં કર્મોની એણે રાખી રે કિતાબ!
સત્યતણી લેખિનિથી લખતો હિસાબ!
જેવી કરણી તેવી ભરણી નિરધાર....
કિસ્મતનો કરવૈયો બેઠો રે કિરતાર....
માથે બેઠો રે કિરતાર.....
વિષનાં અમૃત એને કરવાં છે સહેલ,
ઘડી તડકો ઘડી છાયા એવા એના ખેલ!
જેવી એ દેતો તેવી પામી લે પગથાર....
કિસ્મતનો કરવૈયો બેઠો રે કિરતાર......
માથે બેઠો રે કિરતાર.......
શબ્દરચના અને સગીત્ : રવિ ઉપાધ્યાય, ગાયક : પ્રકાશ ઉપાધ્યાય
26 April 2007
મેહુલો આવે ને.....

બેઉં ના છે રૂપ સરખાં સરખાં ઉન્માદ.... મેહુલો..
ધરતીને લાગે મીઠાં મેઘનાં મિલન
શ્યામ વિનાં લાગે સૂનાં સૂનાં સદન
નયનેથી વરસે વસમાં વિરહ વરસાદ.. મેહુલો..
વન વનમાં વિકસે નવાં રૂપની છટાં
ગોકુળીયે ગિરિધર વિનાં કાળી ઘટા
રોમરોમ જાગ્યો એનાં બંસરીના નાદ... મેહુલો...
કવિ, સંગીત : રવિ ઉપાધ્યાય
કરો રે ઉતાવળ...

24 April 2007
હું નથી ઇશ્વર...

શબ્દરચના : રવિ ઉપાધ્યાય, સંગીત : પ્રકાશ ઉપાધ્યાય, ગાયક : આલાપ દેસાઇ
ઓડીયો વીડીયો મ્યુઝિક આલ્બમ : ' મંઝિલને ઢૂંઢવા..."
વીડીયો ડેમો ક્લિપ લીંક http://www.youtube.com/watch?v=lA4LLB8aQmg
22 April 2007
મને માંગવામાં
ડેમો વિડિયો ક્લીપીંગ માટે પીક્ચર પર ડ્બલ ક્લીક કરશો21 April 2007
જીવનની સાંજ છે ઢળી રહી
મૃત્યુની "આજ" આવતી દીસે ધીરે ધીરે!
મારી આ દશા પર દયા ના લાવશો સ્વજન!
મારાંથી વાઝ્ ખૂદ હું આવું ધીરે ધીરે!
બેસો, હે મિત્રો! સાંભળો મારી દુ:ખી કથા!
અંતરનો આ અવાજ આવતો ધીરે ધીરે!
ગુસ્સો તમારાં દોષ પર ના થાય એટલે
બદલ્યો મિજાજ મેં જૂઓ કેવો ધીરે ધીરે!
સંબંધની તિરાડ સાંધવી નથી સહેલ!
જ્ખ્મોનો રાઝ પામતો 'રવિ' ધીરે ધીરે!
17 April 2007
મંઝિલને ઢૂંઢવા..
( ડેમો વિડિયો ક્લીપીંગ માટે પીક્ચર પર ડ્બલ ક્લીક કરશો )













